Yaptığı her işte olduğu gibi bilimkurgu alanında da bir numara Steven Spielberg. Kısaca ona bilimkurgu ustası dememizin bir sakıncası yoktur herhalde. Aklında tasarladıklarını sinema perdesine aktarma konusunda o kadar başarılı ki yaptığı tüm bilimkurgu filmleri gerek sinemaseverlerin, gerekse eleştirmenlerin gözünde apayrı bir konuma sahip. Şahsen ben, ne bir duygu eksikliği yaşıyorum onun filmlerinde, nede görsel bir eksiklik hissediyorum. Şimdi izninizle Spielberg’ün yaptığı bilimkurgu filmleri hakkında kısa da olsa düşüncelerimi paylaşacağım.
E.T. the Extra Terrestrial
Bu, Steven Spielberg’in en sevdiğim özelliklerinden biridir. Yani kamerasını olaylara göre adapte etmesini her zaman bilmiştir. E.T. filminde de kahraman çocuk olduğu için tüm kamera açılarını çocuğun boyuna göre ayarlamış ve filmi o şekilde çekmiştir.(dikkat ederseniz uzaylı karakter yani E.T. de hemen hemen çocuğun boylarındadır.) Bu sayede çocuk ve uzaylı arasındaki duygusal bağı biz izleyenler de aynı şekilde kurabiliriz. Zaten yönetmen de bunu istemiştir ya. Hele E.T. ve çocuğun bisiklet ile parıldayan ayın önünden geçtiği sahne yokmu. İşte bu sahne filmin vermek istediği mesaja göre bütün hadiseyi en kısa şekilde özetlemektedir. Uzaylı, çocuk ve ay
A.I. Artificial İntelligence
Kahraman yani David yapay bir çocuğu canlandırıyor filmde. Yapay olmasının tam tersine duyguları olan bir çocuk bu. Annesinin onu terk ettiği sahneyi hatırlayın. David onu bir türlü bırakmak istememektedir ama annesi yaşadığı psikolojik ikilemden dolayı bir seçim yapmak durumunda kalmıştır. En sonunda onu hızlıca iter ve David yere düşer. Sonra annesi arabaya binip oradan uzaklaşmaya başlar ki, işte tam bu anda “usta” kamerasını konuşturmaya başlar. Arabanın dikiz aynasından olan biteni anlatır. Peki biz bu açıdan ne anlarız? Çocuğun ormanda yaşlı gözler ile tek başına kaldığını, ormanın ürkücü atmosferini ve tüm bu duyguların, arabanın çocuktan uzaklaşması ile kat artışını… Anlamak ile kalmaz, adeta hissederiz. Zaten bu filmi dikkatle izlerseniz aslında durağan ama akıcı kamera hareketlerinin olduğunu görürsünüz. Tıpkı “2001. A Space Odyssey” de olduğu gibi. Veya “Eyes Wide Shut.”
Minority Report
Bu filmde sadece iki sahneyi izleyerek bile Steven Spielberg’in nasıl bir yönetmen olduğunu çok rahat anlayabilirsiniz. İlk olarak kahramanın (Tom Cruise) kimliğini tespit edebilmek için içeriye, örümcek benzeri küçük robotların bırakıldığı sahnede kamera tam tepeden yani kuş bakışı bir şekilde tüm olan biteni anlatır. O anki gerilimi hiç kesme yapmadan anlatarak heyecan duygusunu kat kat arttırmaktadır Spielberg. İşte bu kamera ve psikolojiden çok iyi anladığının bir başka kanıtıdır. İkinci olarak ta filmin kapanış sahnesini örnek verebilirim. İzleyince çok daha iyi anlayacaksınız.
War of the Worlds 
Ray ve ailesinin arabaya binip kaçtıkları sahnede yaklaşık 4dk boyunca tek kamera kullanılmıştır. Kamera hızlıca giden arabanın etrafında sürekli döner ve Zaman zaman uzaklaşıp olaya arabanın içine odaklanır. Bence bu sahne 2005 yılında, teknik açıdan en başarılı, en ustaca çekilmiş sahnedir... tabiki War Of The Worlds’ ü izlemeniz için birçok neden var ama kamera kullanımı açısından en çarpıcı olanı bu.
Jurassic Park
Yine bir ilki başarmıştır Steven Spielberg bu filmde. O güne kadar hiç görülmemiş özel efektleri bünyesinde barındıran bir filmdir. Hatta Stanley Kubrick bu filmde kullanılan özel efektlerin mükemmelliğini görünce projeleri arasında bulunan Yapay Zeka (sonradan Spielberg çeker.) adlı filmi çekmeye karar vermiştir. Steven Spielberg in bu başarısı kuşkusuz filmin gişede çok yüksek bir hasılat yapmasının en büyük nedenlerinden biridir. Bir başka büyük neden ise sinema tarihinde daha önce hiç bu kadar geniş bir şekilde yer verilmemiş bir konuyu işlemesidir. Tıpkı Jaws ta olduğu gibi…
Kuşkusuz bu filmlerin her biri için sayfalarca yazı yazılabilir ama amacım kısa ve öz bir şekilde Spielberg ve bilimkurgu sinemasının nasıl bütünleştiğini anlatmak… Saygılar…
-Serhat DEMİREL
